Nadenkertje

Onlangs zaten wij op een terras naast een ons onbekende man. Hij vouwde de krant die hij zat te lezen op en glimlachte ons vrolijk toe.

Op mijn vraag of zijn blijdschap uit de berichten van de krant kwam, antwoordde hij ontkennend. Nee, in die krant vond hij alleen maar negativiteit. Hij bladerde hem meestal gewoontegetrouw door zonder aandacht aan de inhoud te schenken. Waarom was hij dan zo opgewekt? Zijn antwoord was verrassend: omdat hij had ontdekt dat alle mensen één zijn. Dit wekte mijn interesse. Hoezo één? Hoe had hij dat ontdekt?

Hij had ingezien dat mannen en vrouwen uit alle uithoeken van de wereld van elkaar kunnen houden en samen kinderen kunnen voortbrengen. Ook was hem duidelijk geworden dat we allemaal elkaars bloed kunnen gebruiken. Weliswaar zijn er vier verschillende bloedgroepen (A, B, AB, O), maar overal ter wereld kan je mensen vinden met jouw bloedgroep. 

Daarnaast had hij tijdens zijn vele reizen ontdekt dat we allemaal dezelfde emoties hebben: boosheid, liefde, eenzaamheid, drift, verliefdheid, droefheid, medelijden, enz. Deze ontdekkingen gaven hem een intens blij gevoel dat hij iedere dag met zich mee droeg.

Hoe mooi zal zijn leven zijn!

“De overgrote meerderheid van de mensen wil toch gewoon hetzelfde: rustig met elkaar in vrede en voorspoed leven?”

Thuis gekomen dacht ik nog eens na over deze man. Natuurlijk besef ik ook wel dat we als mensheid één geheel zijn, maar ik sta er eigenlijk nooit zo bij stil. 

De problematieken in de wereld maken toch dat je steeds vaker in “wij” en “zij” gaat denken. Zij gedragen zich niet goed en maken problemen, wij weten beter hoe het moet en worden benadeeld. Maar zou de overgrote meerderheid van de mensen niet gewoon hetzelfde willen: rustig met elkaar in vrede en voorspoed leven?

Tot mijn verrassing lees ik nu dat de moderne wetenschap heeft ontdekt dat het DNA van alle mensen voor 99,9% identiek is! Dus ons erfelijk materiaal dat de genetische instructies voor groei en voortplanting bevat is bij iedereen vrijwel gelijk.

Omdat DNA miljarden bouwstenen bevat, is er toch in die kleine 0,1% nog ruimte voor persoonlijke verschillen.
Wat een wonder.

Nu ik dit rustig laat inzinken, begin ik ook een blij gevoel te krijgen. We beseffen het (nog) niet, maar we zijn echt allemaal familie. 

Natuurlijk zijn er soms ruzies in een familie, maar ik weet nu dat de vreemde die een vijand lijkt in werkelijkheid een familielid is dat voor 99,9% aan mij gelijk is.

Een bijzondere gedachte.

Door Saskia Campert