Van de drukte van Naaldwijk naar de rust van Colijnsplaat

Colijnsplaat – De rust, de ruimte en de mensen. Leo en Ingrid zijn na drie maanden in Colijnsplaat al behoorlijk verknocht aan hun nieuwe woonplaats. In juli verruilden ze Naaldwijk voor Noord-Beveland. “We zijn gewoon verliefd geworden op het eiland.”

Door Doortje Klinkenbergh

Eigenlijk begon de liefde al vóór de verhuizing. Leo en Ingrid brachten twee vakanties door op een camping in Colijnsplaat. Ze stapten op de fiets en ontdekten het eiland. Kortgene, Kamperland, Wissenkerke, Kats: ze kwamen overal. Vooral het verschil met het Westland viel op. “Daar kun je niet zomaar naast elkaar fietsen en rustig een praatje maken,” zegt Leo. “Hier kan dat wel.” 

Toen ze een nieuwe woning zochten, kwamen ze dan ook al snel weer in Colijnsplaat uit. Het huis in Naaldwijk was groot en had inmiddels alles wat een woning maar kon hebben: meerdere kamers, twee trappen en een zolder. “Op een gegeven moment waren we er gewoon klaar mee”, vertelt Ingrid. “We wilden vooral iets gelijkvloers, zonder dat er nog ontzettend veel aan moest gebeuren.”

Dat vonden ze. Op 2 juli kregen ze de sleutel en een paar dagen later verhuisden ze. “Ik had er eigenlijk heel veel zin in om weg te gaan uit die drukte,” zegt Ingrid. Van verhuisstress was dan ook weinig sprake. “De ene dag stond alles nog in Naaldwijk, de volgende dag stond het hier.”

Nieuwe buren

De kennismaking met Colijnsplaat ging vervolgens minstens zo soepel. Nieuwe buren kwamen zich voorstellen, wezen de weg en bleken bovendien een handige vraagbaak. “We hebben echt heel leuke buren,” zegt Ingrid. “Je kunt hier gewoon vragen: weet jij iemand die dit kan? En dan kennen ze wel iemand.”

Langzaam raken de twee steeds meer ingeburgerd. Afgelopen zomer bezochten ze de braderie en kermis, ontdekten ze het dorpshuis en deden ze mee aan diverse activiteiten. Ingrid sloot zich aan bij het sporten en Leo vond een moestuin. “Ik ging er een paar keer kijken en kreeg ineens een stukje grond. Ik kreeg plantjes, zaadjes en zelfs groente mee. Hoe mooi wil je het hebben?”

De Oosterschelde is inmiddels een vaste bestemming. “Je loopt hier vijf of tien minuten en bent bij het water,” vertelt Leo. “Dan ga je daar gewoon even zitten, een luchtje scheppen. Dat is heerlijk.”

En zo blijkt het leven in Colijnsplaat vooral een stuk minder gehaast. “De tijd ben ik een beetje kwijt,” zegt Leo lachend. “We hebben alle tijd van de wereld.” 

Daardoor heeft Ingrid ook haar hobby’s weer opgepakt. Ze haakt, maakt kaarten en wil misschien ook weer meer vrijwilligerswerk doen. “Je hebt hier gewoon weer tijd voor je hobby’s.”

Natuurlijk zijn er ook dingen om aan te wennen. Een supermarkt is niet meer om de hoek en voor sommige boodschappen is de auto nodig. En dan is er de wind. “Ik fietste een keer en het waaide zó hard dat ik dacht: dit doe ik nooit meer,” vertelt Ingrid lachend. “Mijn buurman zei vervolgens dat het eigenlijk heel rustig weer was.”

Toch overheerst vooral het gevoel van rust. “Het is hier gewoon heel prettig,” zegt Ingrid. “Aardige mensen, rust en de Oosterschelde dichtbij. Wat wil je nog meer?”

Ook nieuw op Noord-Beveland?

Ben jij het afgelopen jaar naar Noord-Beveland verhuisd en lijkt het jou leuk om te vertellen over jouw verhuizing, eerste indrukken en het nieuwe leven op het eiland? Neem dan contact op met de redactie via hetgelekrantje@zeeuwsmediacentrum.nl!