Ds. Marjan Rietdijk
Ds. Marjan Rietdijk

Column Geestkracht: kennismaking

Column 118 keer gelezen

Het is dinsdagavond, iets na zeven uur. Ik parkeer mijn auto in de Hoofdstraat van Kortgene. Vanavond is de achtste en laatste kennismakingsbijeenkomst. Op 8 februari ben ik begonnen als predikant op Noord-Beveland.

Door ds. Marjan Riedijk

Hiervoor was ik predikant in twee dorpen op Schouwen-Duiveland, maar inmiddels heb ik de oversteek naar Noord-Beveland gemaakt. Het eiland telt zes dorpen, verdeeld over drie Protestantse gemeenten. Die gemeenten werken samen en hebben besloten een team van drie voorgangers aan te stellen. Kerkelijk werker Tim Wiersum is al een tijd actief op het eiland. Vaak fietst hij van dorp naar dorp, belt aan en biedt een luisterend oor. Zelf fiets ik ook graag, maar dan wel op een e-bike, met mooi weer en overdag. Ik beken gelijk: ik ben dus een soort mooi-weer-fietser.

Deze dinsdagavond loop ik van de parkeerplaats naar de Nicolaaskerk, waar ik nog niet eerder ben geweest. Binnen is het al een gezellige drukte. Ik zie Ina met haar emmertje sop, bezig met de voorbereidingen voor de dienst van zondag. Achter de bar zet Conny koffie en thee en legt koeken klaar.
Al snel stroomt de kerk vol. Meer dan twintig mensen zijn op de kennismakingsavond afgekomen. Het is mooi om zoveel eilandbewoners te ontmoeten. Ook vanavond worden ideeën verzameld. In Kortgene is belangstelling voor een gesprekskring rond de theoloog Miskotte, die ooit in het dorp begon als predikant. Ook wordt een alphacursus genoemd: tien avonden met maaltijd voor mensen die meer willen weten over het christelijk geloof. Omdat die wens in meerdere dorpen leeft, kunnen we daar wellicht eilandbreed mee starten. Misschien sluit binnenkort zelfs een derde collega zich bij ons team aan. We zijn hoopvol. De kerk leeft, ook op Noord-Beveland.

Tegen half tien is het tijd om naar huis te gaan. De kopjes worden afgewassen, de stoelen rechtgezet voor zondag en de lampen gaan uit. Een paar lampen weigeren, ondanks alle pogingen ze uit te doen. Misschien is dat wel een mooi teken: zo is er niemand die als laatste het licht uit doet. Laat het licht maar branden!

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie