Rust in de Onrustpolder bij de Catharina Maria Hof

Kamperland – Midden in de Onrustpolder ligt de Catharina Maria Hof: een erf waar de tijd soms lijkt te wandelen in plaats van te rennen. Ganzen scharrelen over het pad, kruiden geuren in de tuin en deelnemers van de zorgboerderij staan samen soep te roeren van groenten uit eigen grond.

Door Doortje Klinkenbergh

Wat ooit begon als een gewoon akkerbouwbedrijf, is in 27 jaar uitgegroeid tot een bijzondere mix van zorgboerderij, minicamping, kunstplek en ontmoetingsruimte. “Wij waren eigenlijk de eerste zorgboerderij in Zeeland,” vertelt initiatiefneemster Wilna van Gilst. “Inmiddels zijn er meer, maar wij hebben er bewust voor gekozen om klein te blijven.”

Het ontstaan van de Hof

De geschiedenis van het erf gaat terug tot 1966, toen Wilna hier als kind kwam wonen. Samen met haar zus groeide ze op tussen de akkers en dieren. Beiden vonden uiteindelijk hun weg in de zorg, maar de boerderij bleef trekken. Toen hun vader wilde stoppen, dachten ze: er moet iets bijkomen. “En zo ontstond het idee voor een camping én een zorgboerderij,” zegt Wilna.

In 1999 ging de start officieel van kracht. Acht deelnemers hielpen mee met het aanleggen van de eerste beplanting rond de camping en het opbouwen van de tuin. Na het overlijden van haar zus in 2022 zette Wilna het werk alleen voort. Inmiddels woont ook de volgende generatie op het erf: haar dochter en schoonzoon, beiden met een achtergrond in de kunst. Wat volgt is geen standaard boerderijverhaal: op het erf lopen ideeën net zo vrij rond als de kippen. “Ze gebruiken de boerderij echt als uitgangspunt voor kunst,” vertelt Wilna. “Dat past hier eigenlijk heel natuurlijk.”

De combinatie van zorg, recreatie en creativiteit maakt het erf uniek. De minicamping telt 25 plekken en twee tenthuisjes. En wie blijft slapen, merkt al snel: het is er stil. “Je hoort hier bijna geen verkeer,” zegt Wilna. “Wel leeuweriken, boerenzwaluwen en buizerds. En ’s nachts is het echt donker. Dat zijn mensen niet meer gewend.”

Samen aan het werk

Op de zorgboerderij draait alles mee in het ritme van het erf. “We proberen voor iedereen een passend karweitje te vinden,” vertelt Wilna. Deelnemers helpen bij het planten of zaaien in de tuin, of met de dieren. “We willen dat iedereen zich gezien en nuttig voelt. Dat mensen aan het eind van de dag denken: ik heb iets gedaan. Dat geeft voldoening.”

Op de boerderij werken acht deelnemers, verspreid over vier dagen per week. De doelgroep is breed: van mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking tot mensen met niet-aangeboren hersenletsel of dementie. Wilna, Lemonie en Janne zorgen samen voor de dagelijkse begeleiding. “Juist omdat we klein zijn, zie je mensen echt,” zegt Wilna. “Soms kunnen woorden moeilijk zijn, maar je kent iemand zo goed dat je toch begrijpt wat er nodig is.”

Naast de rust van het landschap speelt ook het contact met de campinggasten, kunstenaars en bezoekers van de winkel een belangrijke rol. Het erf leeft van die ontmoetingen: van een praatje op het pad tot het herhaald zien van vertrouwde gezichten. “Wij, en de deelnemers, genieten van dat warme contact met elkaar,” zegt Wilna. 

En juist daarin, tussen werk, zorg en alledaagse ontmoetingen, krijgt de Catharina Maria Hof haar betekenis: een plek waar mensen elkaar blijven vinden.