Tamara’s keuken: waar het dorp gewoon even binnen kan lopen

Wissenkerke – Wie de keuken van Tamara Buijs binnenstapt, ziet meteen waar haar verhaal zich afspeelt: tussen pannen, kruiden en bakjes die altijd klaarstaan om gevuld te worden. Wekelijks kookt Tamara zo’n 20 tot 25 maaltijden voor dorpsgenoten en mensen uit de omgeving. Gewoon vanuit huis en op gevoel. 

Door Doortje Klinkenbergh

De liefde voor koken is Tamara als het ware met de lepel ingegoten. Haar vader werkte als chef-kok en stond vaak in de avonduren in de keuken van een restaurant, waardoor het vooral haar moeder was die Tamara en haar zus leerde koken. “Mijn moeder heeft ons altijd vrijgelaten in de keuken,” vertelt Tamara. “Zo van, gooi maar dingen bij elkaar in de pan en kijk of het lekker wordt.”

Zo kookt Tamara nog steeds het liefst. Niet met recept of met een weegschaal, maar op gevoel en met vertrouwen in wat er in de pan gebeurt.

De keuken wacht niet op matches

Tamara kwam jaren geleden in aanraking met het platform Thuisgekookt dankzij een magazine. Het idee van voor anderen koken sprak haar meteen aan, en via dat platform vond ze haar eerste vaste matches. Maar sinds de verhuizing vanuit Lage Zwaluwe naar Wissenkerke is dat wel veranderd. In haar directe omgeving zijn via het platform weinig matches te vinden. Dat betekent niet dat de vraag verdwenen is - integendeel zelfs. Alleen loopt het nu vooral via Facebook en via mensen die haar weten te vinden.

“Het platform zoekt vaak ook maar met een straal van 5 kilometer. In Utrecht en Breda is dat lonend, maar hier in Noord-Beveland niet. Ik heb ook wel eens de suggestie gedaan om die zoekopdracht te vergroten. Mensen in Zeeland weten toch wel dat je hier met de auto op pad moet. En plaatsen zoals Zierikzee, Goes en Middelburg zijn echt niet zo ver. De vraag is er echt wel, dus ben ik hier zelf maar posters gaan rondbrengen.”

Een keuken die nooit stil is

Op maandag is het bij Tamara een komen en gaan van mensen, gewoon via de achterdeur van haar huis, waar mensen hun maaltijden komen ophalen. Via Facebook en WhatsApp houdt ze contact met haar vaste klanten. “Het is eigenlijk heel laagdrempelig,” zegt Tamara. “Mensen komen gewoon binnen, halen hun eten op en maken even een praatje. Soms staan ze hier met z’n allen in de bijkeuken te wachten en dan praten ze ook nog met elkaar.”

Niet haute cuisine, wel met hart

Wie denkt dat er in de keuken van Tamara ingewikkelde recepten uit de pan rollen, heeft het mis. “Verwacht geen haute cuisine hoor,” zegt ze lachend. “Het zijn gewoon eenpansgerechten, ovenschotels, curry’s… gewoon lekker en betaalbaar.” Juist die eenvoud maakt het voor veel mensen aantrekkelijk. 

Elke week is er wel iets anders: van kipcurry met kokosmelk tot lasagne of Boston baked beans. Tussen die gerechten zitten ook familierecepten. Zo gebruikt Tamara nog regelmatig recepten van haar moeder, zoals haar gehaktbal met picalillysaus erdoor. En sommige gerechten zijn inmiddels een begrip geworden: zo is er een gehaktbroodje met zoetzure saus en koolsla dat klanten hebben omgedoopt tot Menno’s Maaltijd. “Die gaat altijd als een speer.”

Inmiddels kent Tamara haar vaste klanten ook goed. Ze weet wie er niet tegen paprika kan, wie liever geen room heeft en wie altijd voor de kip gaat. Daar houdt ze rekening mee, zonder dat het ingewikkeld wordt. “Je leert elkaar gewoon kennen. En dan weet je op een gegeven moment precies: oké, dit is niks voor diegene, of juist wel.” 

Dat persoonlijke stukje maakt het verschil. En dat merken haar klanten ook. “Sommigen zeggen: ik ben echt een moeilijke eter, maar bij jou probeer ik het gewoon. En dan vinden ze iets wat ze normaal niet lekker vinden, ineens wel lekker. Dat blijft toch het mooiste compliment.”

Samen kijken naar elkaar

Tamara ziet genoeg ruimte voor dit soort initiatieven in dorpen als Wissenkerke en op de rest van Noord-Beveland. “De vraag is er echt wel,” zegt ze. “Alleen weten mensen elkaar nog niet altijd te vinden.” Een groter, georganiseerd initiatief op het eiland ziet ze zeker zitten, al is de vraag hoe je dat goed vormgeeft. “Daar heb ik wel eens over nagedacht, ook met anderen hier in het dorp,” zegt ze. “Maar het is niet iets wat je zomaar even optuigt.”

En misschien zit daar precies de kracht van haar verhaal: niet in ingewikkelde systemen, maar in mensen die iets voor elkaar willen doen. Dus kijk eens om je heen. Is er iemand die je kunt helpen met een maaltijd? Of ruikt het eten bij de buren eigenlijk net iets te lekker om te negeren? Trek dan gewoon eens de stoute schoenen aan. Want soms begint een stukje samenleven al met iets kleins, ergens in een keuken in Wissenkerke.

Wil je meer weten over Tamara’s kookkunsten? Neem dan een kijkje op haar Facebookpagina ‘Kombuijs Wissenkerke’.