Niet opnieuw de kast in: aandacht voor regenboogsenioren met wandeling

Colijnsplaat – Jezelf kunnen zijn, ook als je ouder wordt en zorg nodig hebt. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar is dat niet voor iedereen. Twaalf deelnemers aan de najaarswandeling van Stichting Roze 50+ Zeeland spraken zaterdag 10 oktober in Colijnsplaat over diversiteit, herkenning en acceptatie. De wandeling begon bij verpleeghuis Cleijenborch van Stichting Ouderenzorg Noord-Beveland (SONB), dat als enige zorginstelling in Zeeland het officiële Roze Loper-keurmerk draagt.

Door Doortje Klinkenbergh

De wandeling vond plaats rond Coming Out Day, op 11 oktober. Deze jaarlijkse dag staat in het teken van openheid over seksuele oriëntatie en genderidentiteit, en het belang van acceptatie en jezelf kunnen zijn. 

 Roze 50+ Zeeland organiseert tweemaal per jaar een wandeling, naast andere activiteiten voor LHBTIQA+-ouderen. Dit keer valt de keuze op Colijnsplaat, vanwege het Roze Loper-keurmerk van SONB | Cleijenborch én de ligging aan de Oosterschelde.

Ruimte om jezelf te zijn

Het Roze Loper-keurmerk staat voor aandacht voor de veiligheid en acceptatie van LHBTIQA+-ouderen in zorginstellingen. SONB | Cleijenborch draagt het keurmerk al meerdere jaren. Toch is openheid over geaardheid en genderidentiteit niet altijd vanzelfsprekend, vertelt
Anuschka van Es, beleidsmedewerker bij SONB. “De huidige generatie ouderen is niet altijd gewend daar openlijk over te praten. Niemand zou het gevoel moeten hebben dat hij of zij in een zorginstelling een deel van zichzelf moet verbergen.”

Binnen het verpleeghuis proberen medewerkers daarom ruimte te maken voor persoonlijke verhalen, ook in het dagelijkse contact met bewoners. Inclusieve zorg gaat volgens de organisatie verder dan een keurmerk: het draait om aandacht, respect en oprechte belangstelling voor de mens achter het verhaal.

Als dank voor de gastvrije ontvangst en de waardevolle gesprekken ontving SONB van Roze 50+ Zeeland een LHBTIQA+-vlag in de kleuren van diversiteit. De nieuwe vlag wordt met trots gehesen als symbool voor een omgeving waarin iedereen zich veilig, welkom en gerespecteerd voelt. “De Roze Loper is voor ons meer dan een keurmerk. Het is een bevestiging van onze overtuiging dat respect, inclusie en oprechte aandacht voor elkaar onmisbaar zijn in goede zorg.”

Ook buiten de zorginstelling is ontmoeting belangrijk. Stichting Roze 50+ Zeeland zet zich in voor regenboogsenioren met activiteiten en voorlichting aan onder meer zorgmedewerkers en studenten. Sociale contacten kunnen op latere leeftijd wegvallen, bijvoorbeeld door ziekte of het overlijden van een partner.  ”Maar ook voor mensen met een breed sociaal netwerk is het fijn om gelijkgestemden te ontmoeten,” vertelt Henk Kosters, ambassadeur van Roze 50+ Zeeland. “Mensen bij wie je niet hoeft uit te leggen van wie je houdt of hoe je je identificeert.”

Acceptatie blijft niet vanzelfsprekend

Dat de acceptatie niet voor iedereen gelijk is en op sommige punten afneemt, blijkt uit de landelijke LHBTIQA+-monitor 2026 van Movisie, Panteia en Ipsos I&O. Hoewel 84 procent van de Nederlanders positief staat tegenover homoseksuele en lesbische personen, ligt dat aandeel bij transgender personen op 63 procent en bij non-binaire personen op 52 procent. Ook vindt inmiddels 27 procent het aanstootgevend als twee mannen elkaar in het openbaar zoenen, tegenover 21 procent in 2024.

Kosters herkent de zorgen over acceptatie. Hij noemt verschillende mogelijke oorzaken, van uitspraken van politici en influencers tot onbekendheid met de diversiteit binnen de regenbooggemeenschap. “De regenboog is inmiddels een stuk kleurrijker geworden”, zegt Kosters. “Daarom is aandacht voor diversiteit in opleidingen en trainingen belangrijk.”

Die aandacht is volgens Kosters zeker in de ouderenzorg van belang. Wanneer LHBTIQA+-ouderen afhankelijk worden van zorg, gebeurt het dat ze hun identiteit opnieuw verbergen. Dat kan uit schaamte zijn, maar ook uit angst voor vervelende reacties van medebewoners of hun familie. “Wat nodig is, en dat geldt voor alle bewoners, is dat mensen als individu worden gezien. Dat zorgmedewerkers oprecht geïnteresseerd zijn in de mens achter de cliënt.”

Met de Oosterschelde als decor

Na het gesprek bij SONB | Cleijenborch trekken de deelnemers eropuit. Via het trekvlot steken ze de Valkreek over en wandelen ze langs de Oosterschelde in de richting van Kats. Onderweg passeren ze onder meer een reconstructie van een Romeinse Nehalenniatempel en het Monument voor de Verdronken Dorpen. Met zicht op de Zeelandbrug keren ze terug naar Colijnsplaat.

Een mooie route, maar vooral een middag waarin ontmoeting centraal staat. Want of je nu een groot sociaal netwerk hebt of juist weinig mensen om je heen, het kan veel betekenen om gelijkgestemden te ontmoeten. Zeker als je gewoon jezelf kunt zijn.