Druk in het veld

Column door Vivian Kramer, hobbyfotograaf

Langs gele zeeën van bloeiend koolzaad en klaprozen in kapotgereden grond ontdekte ik tussen het fluitenkruid aan de bosrand een laatste doorkijkje naar de Oude Molen. Ik schoot een uniek beeld, want volgend jaar staat er een nieuwe woonwijk voor. Tegenover molen Nooit Gedacht verrijzen straks watervilla’s. De druk neemt toe om beide molens vast te leggen in een zo weids mogelijk landschap. Nu het nog kan.

Nooit gedacht dat ik jaloers zou worden op fotografen uit het verleden. Oude ansichten tonen de molens in een open landschap en de Voorstraat zonder geparkeerde auto’s en paaltjes. Mensen kwamen naar buiten om in nette kleding voor de fotograaf te poseren. Nu iedereen fotograaf is, komt men naar buiten om zelf foto’s te maken. Desnoods in pyjama. Van een strijdtoneel lijkt doorgaans geen sprake. Toch klonk het onlangs vanaf het puntje van een paaltje: “Ik sta zeker weer op jouw plek?!” Alsof ik ooit voor paal op een paal zou gaan staan.

Jarenlang kon ik de drukte letterlijk achter me laten tijdens de zeilwedstrijden. Foto’s waren bijzaak, want mijn lens kan niet de Oosterschelde overbruggen. Plotseling raakte er een fotograaf aan wal die mij in de gaten hield. Zo kreeg ik Le Rayon Vert in het vizier en galmde het over de pier: “Daar moet je geen foto van maken. Dat vinden ze niet leuk hoor, want ze hebben vastgelegen.” Gelukkig liet ik me de wind niet uit de zeilen nemen. Vanuit mijn ooghoek zag ik haar hetzelfde doen.

Als zelfs de waterkant geen stilte meer biedt, waar dan nog wel?, piekerde ik. Het antwoord kwam uit de lucht. Een indrukwekkende wolk naderde en liet zich niet vanuit het raam fotograferen. Ik moest zelf naar de ‘shelf cloud’.

In pyjama haastte ik me naar het dichtstbijzijnde open veld. Daar bleek de horizon al te zijn veroverd door graafmachines en hekken. In een opwelling klom ik tóch op een paaltje en hield mijn camera boven het bouwhek. Er was geen mens te bekennen, de dreiging kwam steeds dichterbij, de luchtdruk daalde razendsnel… en ik kon weer ademhalen. Al was het vanaf een paaltje.