Column: Nadenkertje
Algemeen 141 keer gelezenColumn door Saskia
Het WK voetbal 2026 zal niemand zijn ontgaan. Ook als je weinig interesse in voetbal hebt, krijg je er iets van mee: hordes enthousiaste fans die schreeuwen, juichen, huilen en met vlaggen zwaaien. Ik hoor dat zo’n 10 à 15 duizend Nederlanders bij onze wedstrijden in een ‘Oranje Fanwalk’ door de straten dansen en de tribunes luidruchtig bevolken.
Dat fanatieke opkomen voor je eigen land verbaast mij. Ik dacht dat we met elkaar werkten aan een betere wereld zonder nationalisme en met broederschap. Dit soort evenement lijkt de verdeeldheid alleen maar te stimuleren. Wapperen er ook Europese EU-vlaggen?
Nee, ik heb ze niet gezien. Hoe is het mogelijk dat de USA met 350 miljoen inwoners verdeeld over 50 staten er wèl in slaagt iedereen in één team achter de Stars and Stripes te verenigen? De afzonderlijke staten zijn heel verschillend, denk maar aan uitersten als Alaska, Californië, Utah en Washington. Toch voelen de bewoners zich blijkbaar allemaal Amerikaan.
De EU huisvest zo’n 450 miljoen inwoners verdeeld over 27 staten. Alle Europeanen moedigen trots hun eigen team aan en zwaaien met hun eigen nationale vlag. De gedachte dat wij allemaal Europeanen zijn leeft blijkbaar niet. Zou dat een kwestie van tijd zijn? Of is er een andere reden?
Natuurlijk is er een behoorlijk verschil in startdatum. De EU werd opgericht in 1993 (in Maastricht!) en de USA ontstond in 1776. Wij hebben dus nog 250 jaar de tijd om ons één te gaan voelen. Een ander verschil is dat de USA werd geboren uit immigranten. De oorspronkelijke Amerikanen zijn geminimaliseerd en de huidige bevolking bestaat voor 99% uit nieuwkomers. Ze hebben huis en haard achter zich gelaten en begonnen een nieuw leven in een nieuw land.
Eeuwenoude beschavingen hebben ons gemaakt tot wie we nu zijn.
In Europa is dat anders. Eeuwenoude beschavingen hebben ons gemaakt tot wie we nu zijn. Italianen, Zweden, Duitsers en Fransen zijn niet identiek. Zij voelen zich geworteld in hun eigen taal en cultuur.
Misschien spreken we straks allemaal noodgedwongen Engels, maar maakt dit dat we ons Europeaan voelen?
De jeugd heeft de toekomst, dus de jongeren zullen bepalen of we bij komende WK’s met de EU-vlag zwaaien en het EU-volkslied zingen.
Persoonlijk hoop ik dat de mensen in Europa voorlopig hun eigenheid behouden. Ik houd wel van die diversiteit. Anderen denken daar wellicht anders over. We gaan het zien…
Saskia
