Saskia kijkt iedere ochtend uit haar raam naar de ‘hub’ die stilletjes het nieuwe knooppunt van het dorp verbeeldt.
Saskia kijkt iedere ochtend uit haar raam naar de ‘hub’ die stilletjes het nieuwe knooppunt van het dorp verbeeldt.

Column: Nadenkertje

Algemeen 351 keer gelezen

Column door Saskia

Vlakbij mijn huis staat sinds enige tijd een ‘hub’. Iedere ochtend als ik aan tafel mijn kopje koffie drink kijkt hij mij aan met zijn ronde groene gezicht. Dag hub!

Een hub blijkt een Engels woord te zijn dat verzamelpunt of knooppunt betekent. Hè? Navraag bij deskundigen op het gebied van vervoer leert mij dat een hub een knooppunt is waar automobilisten, fietsers en lopers samenkomen om over te stappen op een bus. Hè?

Mijn hub staat aan een smal weggetje waar je onmogelijk je auto kan parkeren. Je fiets kan je tegen de paal van de hub zetten, maar een tweede fietser moet zijn fiets in het gras leggen want er zijn geen fietssteunen. Wie lopend komt moet in het gras staan wachten en als het regent of stormt is er geen enkele beschutting. Ik begin te begrijpen waarom ik de afgelopen maanden nooit iemand bij mijn hub zag staan. Is een hub eigenlijk niet gewoon een uitgeklede bushalte, met als enig verschil dat de bus niet op regelmatige tijden langsrijdt maar dat je hem zelf moet bestellen? 

Hierover nadenkend begrijp ik ineens wat er is gebeurd. De overheid heeft jaren geleden besloten het openbaar vervoer niet meer zelf te regelen maar uit te besteden aan commerciële partijen. Dat leek een verstandig besluit, maar wat is het doel van commerciële bedrijven? Goed geraden: winst maken om de aandeelhouders tevreden te stellen. Iedereen kan begrijpen dat vervoer in de minder dichtbevolkte gebieden niet rendabel is. Dus zien de commerciële bedrijven er geen brood in en besluiten zij dit vervoer af te bouwen. Geld wordt verdiend in de drukke steden waar honderdduizenden mensen wonen, die graag gebruik maken van openbaar vervoer omdat je met een auto in de stad niet meer uit de voeten kan. Een duidelijke win/win situatie voor de vervoersbedrijven!

Moeten wij iemand beschuldigen? Nee, natuurlijk niet. Wij burgers kiezen onze bestuurders en zijn dus uiteindelijk zelf (mede)verantwoordelijk voor de besluiten die zij nemen. Ik glimlach dus iedere ochtend liefdevol naar mijn groene hub-gezicht en wens hem al het goede in zijn eenzame bestaan.

- Saskia

Stuur jouw foto
Mail de redactie
Meld een correctie